Pierwsze pranie ubranek niemowlęcych i codzienna pielęgnacja

Pranie ubranek to jedna z pierwszych rzeczy, które rodzice robią „dla dziecka”, zanim ono się urodzi. Wokół tego tematu narosło sporo przekonań – od konieczności prasowania wszystkiego po obowiązkowe specjalne proszki. Poniżej zebraliśmy to, co faktycznie ma znaczenie, oraz to, co można sobie odpuścić.

Dlaczego prać nowe ubranka

Nowe tekstylia mogą zawierać pozostałości po procesie produkcji (np. środki wykończeniowe, które nadają tkaninie sztywność i połysk), a także kurz i zanieczyszczenia z magazynu czy transportu. Pranie usuwa dużą część z nich. Daje też informację, czy rzecz się kurczy, farbuje albo traci kształt – lepiej dowiedzieć się tego, zanim założysz ją dziecku. Nawet ubranka z certyfikatem badania na substancje szkodliwe warto wyprać; certyfikat nie mówi nic o kurzu z magazynu. Więcej o certyfikatach w tekście o OEKO-TEX.

Krok po kroku – pierwsze pranie

1. Odetnij metki z ceną i plastikowe zawieszki. Metkę z instrukcją prania zostaw na razie na miejscu.
2. Posortuj rzeczy. Osobno białe i jasne, osobno ciemne i mocno kolorowe, osobno wełna i rzeczy delikatne.
3. Zapnij zatrzaski i zamki. Zamek błyskawiczny potrafi zaczepić delikatną dzianinę. Drobne rzeczy, np. skarpetki, włóż do woreczka do prania.
4. Wybierz program i temperaturę zgodnie z metką. Dla większości bawełnianych body i pajacyków wystarczy 40°C.
5. Użyj łagodnego środka w umiarkowanej ilości. Więcej detergentu nie znaczy czyściej – nadmiar trudniej wypłukać.
6. Włącz dodatkowe płukanie, jeśli pralka na to pozwala. To prosty sposób na ograniczenie resztek środka piorącego w tkaninie.
7. Wysusz. Na suszarce, na sznurze albo w suszarce bębnowej – jeśli metka na nią pozwala.

Jaki środek do prania

Nie podajemy nazw produktów, bo skład zmienia się z czasem, a my nie testujemy detergentów. Kilka ogólnych kryteriów, którymi kierują się rodzice:

• Bez dodatkowych zapachów lub z ich minimalną ilością – kompozycje zapachowe to częsty czynnik drażniący.
• Odpowiedni do rodzaju tkaniny – do wełny środek do wełny, do bieli i kolorów odpowiednio dobrany.
• Bez wybielaczy optycznych w przypadku ubranek kolorowych i wełny – nie są do nich potrzebne.

Środki z napisem „dla dzieci” nie są automatycznie łagodniejsze od innych – warto czytać skład. Jeśli dziecko ma atopową skórę lub często pojawiają się podrażnienia, o dobór środka do prania zapytaj lekarza prowadzącego.

Płyn do płukania – raczej nie

Płyn zmiękczający zostawia na włóknach warstwę substancji zmiękczających i zapachowych. Przy delikatnej skórze to niepotrzebny dodatek. Dodatkowo obniża chłonność ręczników i pieluszek tetrowych. Jeśli twarda woda sprawia, że ubranka są szorstkie, lepiej pomyśleć o odpowiednim dozowaniu detergentu i dodatkowym płukaniu.

Symbole na metce

Symbole pielęgnacji na tekstyliach są ujednolicone w normie ISO 3758. Najważniejsze dla ubranek dziecięcych:

Jeśli odcinasz długie metki, bo drapią dziecko, zrób wcześniej zdjęcie symboli.

Czy trzeba prasować?

Nie ma takiej konieczności. Prasowanie bywało zalecane w czasach, gdy ubranka suszyło się w gorszych warunkach, a niektórzy rodzice nadal prasują rzeczy dla noworodka, np. w okresie gojenia się kikuta pępowiny. Jeśli lekarz lub położna nie zaleciła inaczej, czyste i dobrze wysuszone ubranka nie wymagają prasowania. Uwaga na nadruki i aplikacje – żelazko może je uszkodzić.

Plamy, które się zdarzają

• Kupka niemowlęca – spłucz zimną wodą jak najszybciej, a potem upierz. Gorąca woda na świeżo może utrwalić plamę. Część rodziców poleca dodatkowo suszenie na słońcu, które rozjaśnia żółte ślady.
• Ulewanie i mleko – zimna woda, następnie zwykłe pranie.
• Owoce i warzywa – przy rozszerzaniu diety marchewka i jagody plamią najmocniej. Pomaga szybkie namoczenie i pranie zgodnie z metką.

Unikaj mocnych odplamiaczy i wybielaczy chlorowych na ubrankach dziecięcych, jeśli nie są przeznaczone do danej tkaniny – mogą uszkodzić włókna i podrażnić skórę, jeśli nie zostaną dobrze wypłukane.

Wełna i rzeczy delikatne

Wełnę merino pierze się w chłodnej lub letniej wodzie, programem do wełny albo ręcznie, bez tarcia i wykręcania. Suszy się ją na płasko, z dala od kaloryfera. Wełna ma tę zaletę, że często wystarczy ją przewietrzyć zamiast prać po każdym założeniu. Szczegóły materiałów opisujemy w tekście o tkaninach dla niemowląt.

Ubranka używane

Rzeczy po innych dzieciach przed założeniem pierze się tak samo jak nowe – a wcześniej warto je przejrzeć pod kątem bezpieczeństwa: sznurków, luźnych guzików, zepsutych zatrzasków. O tym piszemy w poradniku o ubrankach z drugiej ręki oraz w tekście o bezpieczeństwie ubranek.

Jak często prać

Przy noworodku pranie co 1–2 dni to norma: body i pajacyki brudzą się szybko, a wyprawka zwykle liczy kilka sztuk każdej rzeczy. Rzeczy wierzchnie – kombinezony, sweterki – można prać rzadziej, jeśli nie są widocznie brudne. Tak samo śpiworek: kiedy się zabrudzi, a przy codziennym używaniu mniej więcej raz w tygodniu.

Suszenie

Ubranka dziecięce można suszyć na suszarce w mieszkaniu, na balkonie lub w suszarce bębnowej, jeśli pozwala na to metka. Kilka praktycznych uwag: rzeczy z bawełny w suszarce bębnowej mogą się kurczyć, zwłaszcza przy wysokiej temperaturze; wełnę suszy się na płasko; ubranek nie suszy się bezpośrednio na kaloryferze, bo materiał może się odkształcić, a wilgoć w mieszkaniu rośnie. Dobrze wysuszone ubranka, złożone i odłożone do szafy, nie wymagają dodatkowej obróbki.

Przechowywanie między rozmiarami

Ubranka, z których dziecko wyrosło, a które mają poczekać na młodsze rodzeństwo, przed schowaniem trzeba wyprać i dokładnie wysuszyć. Stare plamy z mleka czy jedzenia, które wydają się niewidoczne, po kilku miesiącach w pudle potrafią zżółknąć. Przechowuj je w suchym miejscu, w pudełkach lub workach z materiału, które przepuszczają powietrze. Rzeczy wełniane warto chronić przed molami, np. szczelnym pojemnikiem. Po wyjęciu z pudła wystarczy zwykłe pranie przed założeniem.